قهرمانی از این دلچسبتر در جهان وجود ندارد. تا به حال فقط طرفداران منچستر یونایتد در سال ۱۹۹۹ که یکبار تیمشان در فینال چمپیون لیگ تا دقیقه ۹۰ مقابل بایرن مونیخ باخته بود و با دوگل ظرف یک دقیقه پیروز شدند، شور و حال دیروز راهبان سرخ را تجربه کردند.
دیروز معبد آزادی یکی از تاریخیترین روزهای عمرش را سپری کرد. تمامی آن جملههایی که درباره بازی فینال منچستر و بایرن مونیخ نوشتم درباره آخرین بازی ارتش سرخ و سپاهان مصداق دارد. ۹۰دقیقه دفاع حال آدم را از آن فوتبال مکانیکی بدجوری بهم میزند. ترسوها میبازند و اینبار هم باختند. بایرن در طول بازی دلش را به همان گل نیمه اول خوش کرده بود ولی فراموش کرده بود فوتبال عرض هم دارد و آن وقتهای تلف شده است. سپاهان هم فراموش کرده بود فوتبال ۹۰ دقیقه است به اضافه وقتهای تلف شده.
دقیقن سپاهان هم ۹۰ دقیقه دفاع کرد و ای کاش فقط دفاع میکرد سپاهان ضد فوتبال بازی کرد. نود دقیقه دلش را به تساوی با پرسپولیس خوش کرده بود تا بتواند قهرمان ایران شود. ولی ترسوها میبازند و اینبار هم باختند. تاریخ جای ترسوها نیست. فینال ۹۹ بایرن ترسو بود برای همین شکست خورد. هفتمین دوره لیگ برتر فوتبال ایران هم سپاهان ترسو بود چون یک گل زد بعد همش دفاع کرد.
شیر سرخ آسیا بعد از ۶ سال با کسر ۶ امتیاز در دقیقه ۹۶ قهرمان ایران شد تا ثابت کند عدد ۶ برای پرسپولیسیها خیلی شانش دارد. پرسپولیس در سالی قهرمان شد که استقلال بیشترین باخت را در تاریخ باشگاهش به ثبت رساند. ۱۳ باخت همهی استقلال بود.
از ذوب آهن اصفهان گرفته تا صنعت نفت آبادن تیمی که به دسته پایینتر سقوط کرده استقلال را شکست دادند و در جدول لیگ حرفای استقلال رتبه دو رقمی را تحمل میکند. حالا خوب است استقلال چهاردم نشد.
بعد از ساعتها زیر تابش مستقیم نور خورشید، ۹۰ دقیقه استرس، تشنگی، دلهره و نگرانی. ساعت اسکوربرد نشان میداد که ضیافت رویایی سرخ دارد خراب میشود. راهبان سرخپوش مثل دقیقه اول پرسپولیس را به شدت تشویق میکردند. روح سرکش سرخ بالاخره در کالبد سپهر حیدری دمید شد و صدای نعره شیر سرخ آسیا تا اصفهان رفت.
پرسپولیس پیروز از از پمپئی خارج شد. آنهم به تماشاییترین و سینماییترین شکل ممکن. قهرمانی پرسپولیس نه فتح یک جام که ضیافتی برای ثبت در تاریخ بود. کودکان تقویمهای نیامده حسرت ۲۸ اردیبهشت ۸۷ را خواهند خورد که چرا نبودند تا وارد تاریخ شوند. قهرمانی در روزی سراسر سرخ و آن هم در باشکوهترین ثانیهها.
کمکهای میلیاردی هم جواب نداد. چقدر این تیم میلیاردی آقای ساکت در برابر ۳۰ میلیون قلب عاشق ذلیل و ناتوان بود. امپراطور چقدر خوشحال بود. او میدانست الان قلب میلیونها نفر از شادی در ضربان است.
به همه لبخند میزنی. حتا عابر پیاده، مسافر تاکسی که کنارت نشسته. اما اشک را نثار هر کسی نمیکنی. فقط آنها که دوستشان داری. عاشقشان هستی. و دیروز معبد آزادی در دقیقه ۹۶ اشکهای زیادی را به خود دید. خدایا ممنونیم که صدایمان را شنیدی.
لینک:
:: در رختکن همه گریه کردند پرسپولیس کلاپ
:: ایران یکصدا با استادیوم آزادی جشن قهرمانی برپا کرد ایرنا
:: شادی مردم تهران غیر قابل توصیف است ایسنا
:: شادی تاریخی پرسپولیسیها فارس [+]
:: رکورد بیشترین برد، بیشترین گل زده و بیشترین امتیاز پرسپولیس کلاپ
:: تصاویری دیدنی از معبد آزادی تابناک
:: وضعییت فردوسیپور بعد از قهرمانی ارتش سرخ الف
:: فوتبال و هیجانی باورنکردنی کتایون پندار
:: زمانی برای مستی سرخها سحر طلوعی
