واقعن او کیست که از شرق تا غرب عالم گوششان را به رادیو چسپاندهاند تا خبر شکست او را بشنوند؟ ولی ما با مارادونا هستیم. همهی دنیا یک طرف مارادونا یک طرف. ما تو تیم او هستیم. این را به جد میگویم بعد از باخت آرژانتین به بولیوی آلبیسلسته قهرمان بلامنازع جهان در سال ۲۰۱۰ خواهد بود.
شکست در ارتفاع ۳۲۰۰ متری بولیوی خبر از صعود به بزرگترین قله فوتبال جهان خواهد داد. ما آنقدر بالا خواهیم رفت که آسمان را خواهیم بوسید. تاخیر همیشه طعم پیروزی را بیشتر میکند. اگر فالکلند نبود دست خدا هیچ وقت معنا پیدا نمیکرد. ایمان ما به مارادونا بعد از باخت به بولیوی بیشتر از قبل شده واقعن چند نفر در جهان هستند که بعد از شنیدن خبر باخت آرژانتین برای آسمانیها شانس قهرمانی کنار بگذارند؟
واقعن نمیدانم ایتالیاییها چرا خوشحال هستند؟ آتزوریها باید خاطرهشان باشد تا نيمه نهايی جام جهانی ۱۹۹۰ رفتن گل نخوردن را؟ ایتالیاییها میخواستند بدون گل خورده وارد فینال شوند. میخواستند تاریخ بنویسند. والتر زنگا را يادتان هست؟ محوطه شش قدم؟ کانیجيا راچطور؟ پاس ديهگو را چطور؟ آرژانتین در پیش چشم خدایگان المپ در خاک سزار ایتالیا و كاتاناچیو لاجوردی را با هم شکست داد. فوتبال میمرد اگر ایتالیا شکست نمیخورد.
برای ترسوها و کسانی که کثیف بازی میکنند ایتالیا تیم مناسبی است. فوتبال مرد وقتی ایتالیا قهرمان جهان در سال ۲۰۰۶ شد. ایتالیاییها که نمیخواهند کثیف بازیشان را در فینال جام جهانی آلمان فراموش کنند؟ الان دو سال از آن روز گذشته واقعن کدام بازی ایتالیا را به خاطر دارید؟ آن کاری که ایتالیا روی زمین چمن می کند اسمش فوتبال نیست. باور کنید دفاعی بازی کردن در ضد حملهها گل زدن اصلن فوتبال نیست. یا بازی را از قصد به پنالتی کشیدن. به قول علیرضا طرفداری از آرژانتین بعد از بازی 6 تایی، را ترجیح میدهم به طرفداری از ایتالیا بعد قهرمانی جام جهانی.
آرژانتین قهرمان جهان خواهد شد. شش گل که سهل است حتا شش هزار گل هم نمیتواند ذرهای از علاقهی ما به ال دیهگو کم کند. ما انتخاب خودمان را سالها پیش کردیم. ما سربازان ارتش دیهگو هستیم. دوست داشتن مارادونا فراتر از همه بردها و باختها است. لیبرالها، ترسوها، ایتالیاییها که کثیف بازی میکنند و آنهایی که همه چیز برایشان با صفر و یک معنی پیدا میکنند نمیتوانند معنی این جملهها را درک کنند.
میدانید عیار ال دیهگو کجا مشخص میشود؟ آنجایی که او هیچ عذری برای توجیه این شکست دردناک ندارد و میگوید: بولیوی بازی فوق العادهای را به نمایش گذاشت. آنها همه چیز را به بهترین نحو اجرا میکردند و این در حالی بود که ما آنچه را که به هدف آن به اینجا آمده بودیم، انجام نمیدادیم و به همین دلیل بود که شکست سنگینی را متقبل شدیم.
هیچ عذر و بهانه ای پذیرفته نیست. آنها قدرتمندانه ما را شکست دادند و هیچ حرفی برای گفتن نمیماند، غیر از اینکه به بولیوی آفرین بگوییم.آنها هر زمان که حمله میکردند، به گل میرسیدند و هر گلی که به ثمر میرساندند، مانند خنجری بود که قلب مرا میشکافت.
با این وجود مارادونا هنوز به آینده امیدوار است: اکنون لازم است تا از نو شروع کنیم و امیدوارم که چنین اتفاقی هرگز رخ ندهد. من در آرامش کامل به سر میبرم، چرا که میدانم اگر مسی یک بخت مسلم تیم را به گل مبدل میکرد، زمانی که بازی هنوز با نتیجه 1-1 دنبال می شد. همه چیز می توانست کاملن متفاوت دنبال شود. من به انتقام فکر میکنم، ولی از آنجا که ممکن نیست فقط با امید انتظار میکشم.
ما ایمانمان را به مارادونا از دست نخواهیم داد. او در پنهانترین اعماق قلب ما جای دارد. روزی که طرفداران آرژانتین به هوا بروند زیاد دیر نیست. فقط صبر کنید. یاران با دیهگو به پیش.
